Ząb złożony jest ze szkliwa, zębiny i miazgi, która jest położona najgłębiej. Jednym zdaniem – miazga jest tkanką, która wypełnia jamę zęba. Jest bardzo bogato unerwiona i unaczyniona. Miazga jest niedojrzałą tkanką łączną typu embrionalnego. Łączy się z przyzębiem poprzez otwór anatomiczny, kanały boczne i komorowo - ozębnowe. Rozmawiając o budowie morfologicznej miazgi, nie można zapomnieć o tym, że wyróżnia się w niej kilka warstw. Jakich? Mianowicie, środkową część tworzy strefa bogato komórkowa, która zawiera specjalne komórki mezenchymatyczne oraz fibroblasty. To właśnie przez tę część przebiegają wnikające przez otwór wierzchołkowy naczynia krwionośne i nerwy. Kolejną z warstw jest warstwa ubogo komórkowa, nazywana strefą Weila. Kolejną – leżące na obwodzie miazgi odontoblasty, które są komórkami zębino twórczymi, czyli, jak sama nazwa wskazuje – tworzą zębinę. Najbardziej zewnętrzna część tworzona jest przez prazębinę, która przylega od strony zewnętrznej do zębiny.



Warstwa ta składa się z włókien kolagenowych. Miazga, razem z zębiną, tworzy jedność strukturalno - funkcjonalną naszych zębów, czyli endodontium. W zależności od położenia, wyróżniamy miazgę koronową i korzeniową. Ta pierwsza wypełnia komorę, a miazga korzeniowa, wypełnia kanały korzenia lub korzeni. Miazga jest najdelikatniejszą częścią naszych zębów, niestety wymaga leczenia. Nieodwracalne zapalenia miazgi wymagają leczenia kanałowego, które musi być przeprowadzane ze znieczuleniem, gdyż inaczej byłby to zabieg niezwykle bolesny. Leczenie kanałowe polega na usunięciu chorobowo zmienionej miazgi z komory i kanałów zęba, a następnie wypełnieniu go odpowiednim materiałem (jest to najczęściej gutaperka). Kanały wcześniej zostają odpowiednio zdezynfekowane. Całe leczenie najczęściej odbywa się pod mikroskopem operacyjnym i kontrolą radiologiczną.