Naturalne gojenie najczęściej prowadzi do powstania tkanki łącznej lub blizny łącznotkankowej, a tylko w niektórych przypadkach do regeneracji. Inżynieria tkankowa pozwala na odtworzenie wszystkich tkanek na podobieństwo procesów embrionalnych – jest to tzw. sterowana regeneracja tkanek (GTR) lub sterowana regeneracja kości (GBR). Do prawidłowego i wydajnego przebiegu procesów regeneracyjnych potrzebne są cztery główne składowe. Pierwszą z nich są komórki wypełniające łoże przeszczepu, inicjujące i wspomagające proces. Wśród nich są komórki zdeterminowane i zróżnicowane, produkujące składniki macierzy zewnątrzkomórkowej, które z kolei stymulują komórki niezróżnicowane do podziałów i różnicowania w określonym kierunku, zgodnie z aktualnymi potrzebami tkankowymi. Kolejna grupa składników to cytokiny, czynniki wzrostowe, molekuły przenoszące sygnał do komórki i geny kodujące. Zalicza się tutaj także hormony i witaminy. Niezbędne są również materiały aloplastyczne kościopodobne – hydroksyapatyty, resorbowalne beta-trójfosforany wapniowe, bioszkło, estry kwasu poliglikolowego i politetrafluoroetylen. Ostatnią składową są błony zaporowe stanowiące rusztowanie dla regeneracji komórek. Mają one kilkuwarstwową budowę, a od strony tkanek łącznych porowatą powierzchnię, dzięki czemu możliwe jest przestrzenne zasiedlanie się komórek i ich proliferacja. Warto podkreślić, że komórki powierzchni porowatej i gładkiej (znajdującej się od strony nabłonka) nie kontaktują się bezpośrednio, ale możliwa jest wymiana substancji wzrostowych i wzajemne oddziaływanie komórek na drodze parakrynii. Błony mogą być resorbowalne i nieresorbowalne – te drugie wymagają operacyjnego usunięcia. Przygotowany biomateriał złożony z wyżej wymienionych składników wszczepia się w uprzednio naszykowane miejsce.